Not (only) in my back yard

Het hele scala aan voedselproducten dat ik graag op tafel zet groeit helaas niet altijd bij mij om de hoek. Veertig jaar geleden grotendeels wel. In die dagen kwam boer Tom elke week een doos groente brengen: Uien, aardappels, sla, tuinbonen, bospeen, bietjes, appels. Zo van de tuin en er hoorde altijd een verhaal bij! Sinaasappelen en bananen kochten we bij de groentewinkel. Geen idee toen, waar die vandaan kwamen… Tom is er niet meer. Op zijn grond staat nu een woonwijk.

Wie graag onbezorgd en lekker wil eten wil de herkomst van voedsel kennen. Dat kan gaan over biologische teelt, over ‘foodmiles’, beperken van energieverbruik en soms zijn er politieke redenen om iets wel of niet te kopen. Waar handel is, zijn raakvlakken met politiek, waar mensen samenwerken ontstaan dingen. Waar mensen niet willen samenwerken gaan kansen verloren.
Vandaag kreeg ik explosief lekkere druiven toegestopt, die kwamen van de Zuid-Afrikaanse boer Warren Bam.
Dit geweldige fruit van deze bijzondere kerel smaakt extra lekker als je de film over zijn bedrijf gezien hebt. De liefde voor het land en de gezonde samenwerking met de medewerkers geven zo’n product een plus. Als je dan ook weet dat de druiven winkelklaar gemaakt worden door inpakkers uit Polen die daarmee in Nederland een goede boterham kunnen verdienen is dat ‘food for thought’.
Ik denk dat dit soort handelstrajecten wereldwijd meer positiviteit genereert dan de aanhangers van hokjesdenken (in Nederland of internationaal) kunnen vernielen. Duurzame wereldhandel is leuk, brengt veel lekkers op tafel en doet barrières tussen landen, rassen, mensen verdwijnen.
Voor mij een reden om af en toe met plezier wat ‘foodmiles’ op de koop toe te nemen. Handel met open vizier maakt zoveel moois mogelijk!